หลวงปู่เทสก์มาเยี่ยมเยือน

จากหนังสือ งานฉลองเจดีย์วัดป่าพุทธรังษี ปี 2534 โดย พระราชสีลาภรณ์ (สมัย สุขสมิทฺโท)

การมาเยี่ยมเยือนของหลวงปู่เทสก์และคณะ มีท่านชัยชาญ พระสตีเวน หมอชะวดี แม่ชีชวน เมื่อวันจันทร์ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะโรง ตรงกับวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ( ค.ศ. ๑๙๗๖ ) นั้น เป็นที่ปลื้มปิติแก่หมู่เพื่อนสหธรรมิกและชาวพุทธที่นครซิดนีย์เป็นอย่างยิ่ง

หลวงปู่ท่านเป็นพระมหาเถรชั้นพิเศษงามทั้งรูปร่างผิวพรรณ จริยาวัตรปฏิปทา กระแสเสียงไพเราะ ทั้งเป็นศิษย์ชั้นผู้ใหญ่ของท่านอาจารย์มั่นด้วย ถือเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของชาวอีสานและประชาชนผู้ตั้งใจปฏิบัติทั่วเมืองไทย ครูบาอาจารย์ พระเณร ผู้สนใจในการปฏิบัติทุกท่านที่ขึ้นไปสู่อีสานเหนือ อุดร หนองคาย ถนนทุกสายมุ่งสู่วัดหินหมากเป้งทั้งนั้น ตั้งแต่ปีที่หลวงปู่มาเยี่ยมจนกระทั่งทุกวันนี้ ๑๕-๑๖ ปีล่วงแล้ว ญาติโยมผู้สนใจปฏิบัติธรรมทางนครซิดนีย์ตลอดทั้งผู้เขียนเอง เวลากลับมาเยี่ยมเมืองไทย ต้องไปกราบคารวะหลวงปู่เสมอ ผู้เขียนมีความเชื่อมั่นในมงคลสูตรที่ว่า สมณานัญจะ ทัสสะนัง การได้มีโอกาสไหว้ครูบาอาจารย์ผู้ประเสริฐนั้น จะทำให้เราเป็นสัมมาทิฏฐิ เป็นผู้เป็นคนกับเขาไปนานเท่านาน ผู้เขียนมักจะเปรียบตัวเองเหมือนทหารเกณฑ์ที่รักษาด่านอยู่ตามป่าตามเขานานๆ ได้เห็นขุนพลใหญ่แห่งกองทัพธรรมเข้ารู้สึกดีใจและได้กำลังใจเป็นที่สุด

หลวงปู่ท่านให้โอวาทหลังจากปาฏิโมกข์ซึ่งมีพระสุโสภโณ ชาวเนปาลเป็นผู้สวดถวายวันนั้นว่า ผมเห็นใจและสงสารหมู่เพื่อนสหธรรมิกที่อยู่ห่างไกล สมัยก่อนโน้นหน้าที่ประกาศพระศาสนาเป็นของพระอรหันต์ผู้มีความเสียสละเป็นอย่างยิ่ง ทั้งกิเลสของท่านก็หมดแล้วเหลือแต่ธรรมะล้วน ๆ ที่จะให้ด้วยความเมตตาแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย ไม่มีใครที่จะตำหนิติเตียนท่านเพราะข้อวัตรปฏิบัติได้เลย แต่มาสมัยนี้ พวกเราเป็นเพียงพระปุถุชนออกประกาศพระศาสนา ถ้าไม่ระมัดระวังสำรวมให้มาก ไม่ยึดข้อวัตรปฏิบัติของครูบาอาจารย์เป็นทางเดินแล้ว ผมกลัวว่าพระเราจะเอาของเน่าไปขายตลาด   ถ้าหากทุกข์ยากลำบากอย่างไร ก็ขอให้ระลึกถึงความเสียสละของครูบาอาจารย์ที่เอาเลือดเนื้อช่วยกันรักษาและเผยแพร่พุทธศาสนาสืบทอดมาจนกระทั่งถึงพวกเราทุกวันนี้ ในสมัยอยุธยา พระอุบาลีท่านก็ได้นำพระธรรมทูตไปเผยแพร่พระพุทธศาสนา ให้บรรพชาอุปสมบทแก่ ชาวศรีลังกาอยู่จนมรณภาพที่นั่น และคณะพระธรรมทูตชุดที่ ๒ ที่ถูกส่งไปสับเปลี่ยนเรือก็ไปเกยหินโสโครกอับปาง พระเณรก็ได้มรณภาพเสียหลายรูป

เรื่องความเสียสละทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา ผู้เขียนคิดว่าพวกเราคณะพระธรรมทูตมีอุปนิสัยพอเป็นพอไป แต่เรื่องเอาของเน่าไปขายตลาดนี้ เป็นสิ่งที่หวาดเกรงเป็นที่สุด ถ้าตัวเราเองแท้ ๆ ไม่มีอะไรดีแล้ว จะเอาความดีอะไรไปเผยแพร่ให้คนอื่นเขา กลัวเป็นที่สุดว่าพระเราจะเป็นผู้ทำลายพระพุทธศาสนาเสียเอง

หลวงปู่อยู่ด้วยเป็นเวลา ๗ วัน มีผู้มาร่วมทำวัตรฝึกสมาธิและฟังธรรมะจากหลวงปู่ทุกวัน หลวงปู่เทศน์ที่สมาคมจีน ๒ ครั้ง แต่ละครั้งมีผู้มาร่วมฟังเทศน์ประมาณ ๕๐ คน...